Opvoeding - Izak

2 september 2017

Het wordt wel eens gezegd: Met dat kind gaat het fout, want die is te streng opgevoed en daarom breekt hij of zij met God en Zijn dienst. O zeker, dat kan. Dan weer hoort ge: Die is te vrij opgevoed en te slap, daarom komt er niets van terecht. Het is waar. Maar weet u, als er van mijn kinderen iets mag terechtkomen, dan is dat niet dankzij mijn goede opvoeding, dan is het niet omdat ik zo'n goede vader of zo'n goede moeder zou zijn. Als er van mijn kinderen iets mag terechtkomen, dan is dat alleen maar vrucht van goddelijke genade. Nee, niet dat wij ons er dus wel van af kunnen maken. Niet dat wij het met de opvoeding van onze kinderen dus niet zo nauw hoeven te nemen. Zó niet! Wij hebben erop toe te zien hoe wij onze kinderen opvoeden, maar nochtans, houd dit vast: dat u nooit de kans krijgt om met de borst vooruit te gaan lopen. Als uw kinderen goed mogen terechtkomen, is dat enkel vrucht van goddelijke genade. Nee, van nature was er tussen Jakob en Ezau geen verschil. Ze waren alle twee in Adam gevallen, ze misten alle twee het beeld Gods.

Wat zien we in het gezin van Izak,? Wel, we lezen: 'En Izak had Ezau lief, want het wildbraad was naar zijn mond, maar Rebekka had Jakob lief.' Ziedaar, de keus der ouders. Dat is ook een pijnlijke zaak! Wat was er een ommekeer gekomen door de geboorte van deze twee kinderen. Tevoren hadden Izak en Rebekka een aangenaam leven. Ondanks alle beproeving, ondanks alle druk en teleurstelling, mochten ze samen door de knieën gaan. Ze hadden samen de Heere nodig, ze hebben samen gebeden en ze hebben zich samen mogen verlaten op Gods woord. Toen waren ze één. Toen waren ze elkaar tot een hand en een voet in de dingen van het tijdelijke en eeuwige leven.

Maar na de geboorte van de kinderen komt er verdeeldheid, komt er onenigheid tussen Izak en Rebekka. Want denk erom dat er heel wat achter schuilt, als hier zo eenvoudig staat: 'En Izak had Ezau lief (...); maar Rebekka had Jakob lief.' U voelt als het ware de botsing, u voelt de scheiding. U voelt dat die twee, die elkaar zo innig liefhadden, uit elkaar groeiden.

Wat erg toch, dat Izak zo verblind is. Hier ziet u dat Izak ook maar een gewoon mens was. Alles wat hij had, was genade. Izak heeft van Ezau een afgod gemaakt. Nietwaar, dát was nog eens een kerel, dat was een man op wie je bouwen kon, daar ging wat vanuit, die straalde kracht en heerschappij uit. Izak heeft het van Ezau verwacht, ondanks het woord des Heeren tot Rebekka dat de meerdere de mindere zou dienen.

Uit: 'Izak', ds. J. van Haaren, gebr. Koster Barneveld, 2011


Terug naar het nieuwsoverzicht

Schoolgids